- Szóstego grudnia nie można zmarnować - powiedział dziś mały Igor podczas Niebieskich Mikołajek w Kutnowskim Domu Kultury. Święta racja. Marzena Woźniak, Ula Margol-Andryszczak z Grupy Wsparcia Wiatrak oraz Dominika Staniszewska i Maciej Wasielewski z KDK przygotowali dzisiaj dla austystycznych dzieci z regionu kutnowskiego i łęczyckiego spotkanie integracyjne z okazji Europejskiego Tygodnia Autyzmu. Tym razem były to Niebieskie Mikołajki, i jak na szóstego grudnia przystało nie zabrakło prezentów, którymi obdarował dzieci i rodziców Urząd Miasta Kutna oraz Zespół Muzyczny Gold Band.

Wszystkie dzieci wiedzą, że najlepiej rysuje się na ścianach, a klei bałwanki, maski i choinki w dobrym towarzystwie, więc wszystko dziś było możliwe. Rodziny dotknięte wyjątkową chorobą już się znają. Dziś przybyły bez względu na kiepską pogodę i przeziębienia, jak mówiła Ula, w takie dni trzeba cieszyć się razem i dobrze bawić.

Zajęcia plastyczne to nie jedyna propozycja organizatorów spotkań integracyjnych, od jakiegoś czasu dzieci mogą wystąpić przed życzliwą publicznością i zaprezentować swoje talenty, a tych im nie brakuje. Zaczęła Ula, która przeczytała nam dwa wierszyki, piosenki nie było, bo Ula przyszła z "katarzynką". A potem działy się rzeczy niesamowite. Igor nucił Pada śnieg, Adaś zaśpiewał kolędę. A siedmioletni Karol posiadł talent szybkiego poruszania się z kamerą. Jednym słowem dowiedzieliśmy się, że Rafałowi z TV Kutno rośnie następca. Karol przyjechał z mamą z Dobrzelina, a chodzi do przedszkola integracyjnego w Kutnie. Na ścianach pojawiły się liczby, bałwanki, choinki, renifery z saniami i Święty Mikołaj, samochody, chmury i co dziecięca fantazja sprowokowała. Przemek z werwą rysował renifery i nawet jakbym bardzo chciała i długo się uczyła rysunku, nie umiałabym narysować takiego zwierzaka. Talenty dzieci autystycznych są wielką tajemnicą.

Trzyletni Wiktor pięknie mówił wierszyki i wcale nie bał się mikrofonu. Okazało się, że wzruszają mnie nawet takie rymowanki: W pokoiku na stoliku/Stało mleczko i jajeczko./Przyszedł kotek, wypił mleczko,/A ogonkiem stłukł jajeczko./Przyszła pani, kotka zbiła,/A skorupki wyrzuciła, jak mówi je oczywiście trzyletni skarb pani Ewy. Pani Ewa ma troje dzieci, w tym dwóch chłopców z autyzmem Wiktora i 10- letniego Daniela. Mówi, że jest ciężko żyć, ale warto się starać.

Zawsze przy okazji spotkań integracyjnych zastanawiam się co możemy zrobić dla rodziców, którzy muszą poświęcić swoim wyjątkowym dzieciom życie? Niektórzy z nich są przygaszeni, skrępowani, być może naszą -mediów, obecnością. Czasem to my nie wiemy jak rozmawiać o ich intymnym przecież problemie, o szczęściu zarazem. Czy Kamila Woźniaka z Żychlina - chłopaka dwa razy większego wszerz i wyższego chyba już o dwie głowy od swojej mamy kruszynki Marzenki - nie można odbierać jako naprawdę duże szczęście? Marzena mówiła - Zawsze mogłoby być gorzej, a na gorzej się nie zgadzam. Jej syn pomimo upośledzenia i autyzmu uczył się w szkole podstawowej w Żychlinie, był w SOSW nr 2 w Kutnie, teraz jest w Niezabudce i radzi sobie bardzo dobrze, kontaktując się jak potrafi z rzeczywistością. To matka zajrzała w jego umysł i serce, poznała go tak bardzo aby z jego i jej życia nie zrobić katorgi. Inni rodzice albo przez to już przeszli, albo wszystko przed nimi.

A my pomóc rodzicom z dziećmi autystycznymi możemy będąc z nimi w chwili radości ich dzieci, jak dojrzejemy, będziemy też razem w ich smutkach. To o wiele trudniejsze. Taką rolę z kolei spełniają panie teraputki. Od zawsze z Grupą Wsparcia Wiatrak jest pani Ewa Jarzębska, która dziesiątki lat pracuje z dziećmi autystycznymi, towarzyszyła rozwojowi i dojrzewaniu wielu z nich, pani Ilona Borkowska -Karmelita - pedagog, pani Dorota Gackowska ze Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego Nr 2 w Kutnie. One posiadły moce niezwykłe, bo poruszają się w świecie autystystów bez zahamowań i z otwartymi sercami. Dziękujemy im za to bardzo serdecznie.

Następne spotkanie wyjątkowych niebieskich rodzin w kwietniu nastepnego roku, wtedy będziemy świętować Światowy Dzień Autyzmu. Już dziś zapraszamy rodziców z regionu kutnowskiego i łęczyckiego aby zabrali swoje pociechy, a jeśli nie mogą, to sami przyszli i przekonali się, że w grupie raźniej, szczególnie kiedy wspiera Wiatrak.