Dzień Osób w Kryzysie i Doświadczanych Depresją w sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej

W przeddzień Ogólnopolskiego Dnia Walki z Depresją w sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej, w niedzielę 22 lutego modlono się w intencji osób przeżywających kryzysy, opuszczonych, samotnych oraz doświadczanych poczuciem bezsensu życia.   

Drugi Sanktuaryjny Dzień Osób w Kryzysie i Doświadczanych Depresją zgromadził w licheńskiej bazylice liczne grono wiernych pragnących wspólnie modlić się w intencji osób doświadczanych jedną z najpoważniejszych chorób cywilizacyjnych XXI wieku. Mszy św. przewodniczył i homilię wygłosił ks. Adam Stankiewicz MIC, przełożony licheńskiej wspólnoty zakonnej Księży Marianów.

Był to szczególny czas duchowego wsparcia i solidarności z tymi, którzy zmagają się z cierpieniem psychicznym, poczuciem samotności, odrzucenia czy brakiem sensu życia.

W homilii ks. Adam Stankiewicz MIC nawiązał do rozpoczętego w środę Wielkiego Postu jako czasu pracy nad sercem i pogłębiania relacji z Bogiem. Podkreślił, że w chwilach duchowych zmagań człowiek szczególnie doświadcza pokus zwątpienia – zwłaszcza w miłość Boga. Kapłan zwrócił uwagę, że osoby przeżywające depresję często doświadczają wewnętrznej pustki, samotności i poczucia opuszczenia, które przypomina wołanie Jezusa z krzyża: „Boże mój, Boże, czemuś Mnie opuścił?”. Jednocześnie podkreślił fundamentalną prawdę wiary, że Bóg nigdy nie opuszcza człowieka.

– On jest przy tobie. Niezależnie jak się czujesz, w jakim jesteś stanie i jak wygląda historia twojego życia – On jest. Nie musisz na tę miłość zapracować. On cię widzi i kocha.

Obecność, która niesie nadzieję

Ks. Adam Stankiewicz zachęcał do wrażliwości wobec osób cierpiących. Wskazał na postawę Maryi stojącej pod krzyżem jako przykład obecności, która sama w sobie staje się wsparciem.

– Bądź przy nim, bądź przy niej i trwaj. Ta obecność jest bardzo ważna. Nawet jeżeli nie masz lekarstwa – Bóg może przyjść przez ciebie i pokazać, że kocha tę osobę taką, jaka jest.

Wymownym znakiem podczas Mszy św. była procesja z darami. Do ołtarza wierni zanieśli świecę, której płomień symbolizował niegasnącą nadzieję i ufność, że nawet gdy człowiek doświadcza odrzucenia czy zwątpienia, Bóg pozostaje wierny i kochający. Wino i chleb, które w Eucharystii stały się Ciałem i Krwią Chrystusa, to święty Pokarm umacniający serca wątpiące i dający siłę obciążonym cierpieniem.

Ja jestem twoim Przyjacielem

Kontynuacją zawierzania siebie i swoich kryzysów Bogu – wiernemu Przyjacielowi człowieka samotnego i cierpiącego – była adoracja Najświętszego Sakramentu połączona ze śpiewem i medytacją. Posługę muzyczną i prowadzenie słowne zapewnił karmelitański zespół Hortus Dei z Konina. Piękny, modlitewny śpiew pomógł uczestnikom głębiej przeżywać spotkanie z Jezusem Wielkopiątkowym, który sam doświadczywszy cierpienia, pozostaje obecny w tym, co w człowieku najboleśniejsze, i płacze z płaczącymi. Był to poruszający serca czas osobistego zawierzenia Jezusowi bliskich cierpiących na depresję, przeżywających kryzysy, prosząc o pokój serca, nadzieję i łaskę uzdrowienia.

Wspólnota nadziei

Obchody Światowego Dnia Walki z Depresją w licheńskim sanktuarium stały się przestrzenią modlitwy, wsparcia i przypomnienia, że w cierpieniu nikt nie jest sam. Wybrzmiało mocne przesłanie nadziei, że nawet w najciemniejszych doświadczeniach życia Bóg pozostaje obecny, a Jego miłość ma moc podnosić, leczyć i prowadzić ku nowemu życiu.