Julia Siarkiewicz, studentka architektury na Wydziale Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Politechniki Łódzkiej, wygrała swoim projektem prestiżowy konkurs na Najlepszy Dyplom Inżynierski Roku.

Ten konkurs jest świętem młodej architektury. W tym roku o tytuł najlepszej ubiegały się 22 prace dyplomowe - 15 w kategorii „Architektura” i 7 w kategorii „Urbanistyka”. Jury, złożone z naukowców oraz czynnych architektów, znawców branży, nagrodziło projekty, które imponują warsztatem oraz odważnie odpowiadają na współczesne wyzwania społeczne, środowiskowe i infrastrukturalne. 

Praca Julii Siarkiewicz zatytułowana „Ośrodek Zdrowia Psychicznego i Terapii w otoczeniu natury Lasu Łagiewnickiego” zwyciężyła w kategorii „Architektura”. Projekt został zrealizowany pod kierunkiem dr inż. arch. Katarzyny Janickiej-Świerguły. Jak uzasadnili swój wybór jurorzy, to przykład architektury empatycznej, wrażliwej na człowieka i jego potrzeby.

Zwyciężczyni konkursu stworzyła przestrzeń terapeutyczną zanurzoną w zieleni Lasu Łagiewnickiego jednego z największych kompleksów leśnych w granicach Łodzi. To wizja, w której natura staje się sprzymierzeńcem zdrowia, a architektura narzędziem wsparcia i ukojenia.

- Życie, zwłaszcza w dużym mieście, jakim jest Łódź, toczy się w szybkim tempie. Mamy natłok bodźców, często jesteśmy zmęczeni tą gonitwą. Zauważyłam, że nie ma miejsca, w którym można by było odpocząć, odizolować się od miasta. Placówki, w której pomagano by w leczeniu ale i zapobieganiu problemów ze zdrowiem psychicznym - mówi Julia Siarkiewicz. - Jest szpital psychiatryczny, są przychodnie, ale ja chciałam stworzyć miejsce, w którym prowadzone by były terapie prewencyjne. Zaprojektowałam mój ośrodek tak, żeby architektura odgrywała istotną rolę w tworzeniu warunków sprzyjających wyciszeniu i działaniom terapeutycznym.

Projekt to przestrzeń dostępna nie tylko dla osób w kryzysie, lecz również dla tych, którzy funkcjonują na granicy wyczerpania, doświadczają chronicznego stresu, przepracowania czy wypalenia zawodowego. Oaza spokoju na obrzeżach gęsto zabudowanego miasta pełnego hałasu i pośpiechu. Autorka umieściła ją na północno-wschodnich obrzeżach Łodzi, w sąsiedztwie Lasu Łagiewnickiego, na terenie otuliny Parku Krajobrazowego Wzniesień Łódzkich. Ta okolica oferuje świetne warunki do wyciszenia i kontaktu z naturą. Są tu ścieżki spacerowe i punkty widokowe. Do tego przyrodniczego sąsiedztwa nawiązują w projekcie atria, dziedzińce, zielone dachy, naturalne materiały wykończeniowe. Sam ośrodek to trzy powiązane ze sobą budynki. Główny pełni funkcję wejściową i organizacyjną, stanowiąc wizytówkę całego projektu. W głębi terenu zaprojektowane zostały pawilony terapeutyczne i noclegowe, których układ opiera się na wewnętrznych dziedzińcach i atriach. Budynki są w większości parterowe, z miejscowo wprowadzoną drugą kondygnacją, co pozwala uniknąć efektu przytłoczenia. Elewacje wykończono głównie naturalnymi materiałami, zwłaszcza drewnem. Duże przeszklenia umożliwiają podziwianie krajobrazu. Zaproponowany w projekcie program pracy ośrodka zakłada różnorodne formy wsparcia: terapię indywidualną i grupową, zajęcia oddechowe, praktyki uważności, techniki pracy z ciałem oraz warsztaty arteterapeutyczne.

- To projekt koncepcyjny i zdaję sobie sprawę, że ma nikłe szanse na realizację, ale chciałam nim nagłośnić bardzo aktualny przecież temat kłopotów ze zdrowiem psychicznym – dodaje studentka.

Inżynierska praca dyplomowa Julii Siarkiewicz została oceniona na piątkę. Dostała też wyróżnienie. Jej autorka kontynuuje naukę. Jest na studiach magisterskich.

- Architektura to mój plan na życie, coś co bardzo lubię i w czym czuję się spełniona. Nie widzę się w innym zawodzie - mówi inżynier Julia Siarkiewicz.