Fotorelacje

Artur Fryz był i jest poetą niechcianym. Do feudalnego „układu” rządzącego Kutnem nie tylko nie należał, ale był wobec niego w otwartej opozycji. „Układ” mu tego nie zapomniał po śmierci, bo „układ” jest pamiętliwy. Dlatego nazwisko Fryza jest zewsząd eliminowane, dlatego propozycja nadania Festiwalowi Złoty Środek Poezji imienia jego twórcy została przez władze odrzucony. Władający Kutnem tylko z konieczności tolerują festiwal i chcieliby zapomnieć o nim, tak jak o Fryzie, bo „panowie na Kutnie” akceptują tylko to co jest im podporządkowane, bądź jest kontrolowanym produktem ich akolitów. Boją się poza tym wszystkiego co wybiega ponad przeciętność, co jest inne, kontrowersyjne, nowe, i twórcze, czego nie można porównać z istniejącymi już wzorcami lub bezpiecznie skopiować z innego miasta. Walka z cieniami niepokornego poety odsłoniła kolejny rąbek oblicza wyalienowanej ekipy rządzącej miastem na feudalny sposób. Festiwal postanowiono stopniowo wygaszać. Miał być zredukowany do jednego dnia, co szybko skróciłoby jego żywot, i gdyby nie sprzeciw radnej Marii Aulich, pewnie by się tak stało; ostatecznie zgodzono się łaskawie na imprezę dwudniową, ale okrojoną … Przypomnijmy, w zaproszeniu na jubileuszowy X Festiwal Złoty Środek Poezji, który przynosi miastu sławę, a którego twórcą był Artur, nie padło jego nazwisko. W programie dwóch festiwalowych dni organizatorzy nie przewidzieli choćby kwadransa poświęconego zmarłemu twórcy. „Artur był znienawidzony” – napisał Tomasz Piątek w „Gazecie Wyborczej”. „Skrzywdziłem cię, więc muszę się na tobie zemścić” – dodał Fiodor Dostojewski. Gdyby nic więcej nie pozostało po Fryzie tylko 24 sonety municypalne z tomiku "miasto nad bitwą", które stworzył z nieodwzajemnionej miłości do Kutna, to dał on temu miastu dobrą nowiną, która – zapamiętajcie to dobrze - zostanie na zawsze. Kiedy nikt już nie będzie pamiętał o Wdowiaku i Burzyńskim – nazwisko Fryza będzie wciąż mówiące.