Fotorelacje

Nie widziałem ich jeszcze w tym roku na własne oczy, ale dotarła do mnie wiarygodna informacja, jakoby pojawiły się w Dolinie Bzury. Wprawdzie nie wiadomo, czy zimowały w Polsce (bo zdarza się to coraz częściej), czy już wróciły, ale jeśli zgodna z prawdą jest ta druga wersja, oznacza to, że na dobre zaczynają się ptasie powroty. Ponieważ są to jedne z pierwszych ptaków wracających po zimie do Polski, możemy śmiało powiedzieć, że wiosna za pasem! Dziś przyjrzyjmy im się nieco dokładniej, również ze względu na bardzo ciekawą biologię. Żurawie to najwyższe ptaki Europy, mierzą do 140 cm i ważą od 4 do 6 kilogramów. Ze względu na wyjątkowo piękne zachowania godowe, darzę je szczególną sympatią. Gody żurawi to spektakl przyrównywany do baletu (pas de deux), głównie ze względu bogactwo i delikatność ruchów. Samce rozkładają i składają skrzydła, poruszają głową w górę i w dół, podążając dostojne za samicami, często też popisują się przed nimi podrzucając kępy traw. Wszystko to robią z ogromną gracją. Warto zaznaczyć, że „tańce”, odbywają się także po sezonie lęgowym. Gdy żurawie pojawią się w swoim rewirze, informują o tym wszystkich dookoła. Głos, zwany klangorem, niesie się po okolicy na odległość paru kilometrów. Daleki dystans, jaki pokonuje głos żurawi, możliwy jest dzięki zwiniętej tchawicy. Pętla tchawicy działa dosłownie jak trąbką. Ptaki te najbliżej, możemy spotkać w Dolinie Bzury oraz w okolicach Strzelec, Sierakówka i Trębek. Najlepiej obserwować je z samochodu, jak spacerują po polach i łąkach. Gdy będziemy próbowali się do nich zbliżyć, najpewniej odlecą, wydobywając charakterystyczny głos ostrzegawczy.