Maciej jest studentem pierwszego roku polonistyki na Uniwersytecie Łódzkim i twierdzi, że nie widział nigdy innej możliwości wyboru kierunku studiów, bowiem pisze od zawsze. W gimnazjum, jak mówił, do tego się nie przyznawał, ale w liceum nie dało się ukryć, co jest pasją Maćka. Życzliwa atmosfera stworzona przez wielbicieli literatury, absolwentów "Kasprowicza", zrzeszonych i niezrzeszonych, oraz oczywiście jego obecnych uczniów zapewniła komfort młodemu autorowi, który z rozbrajającą szczerością odpowiadał na "bardzo trudne pytania".

Gości przywitała Dorota Nowaczyk z kutnowskiej biblioteki, następnie głos zabrał Zbigniew Leitgeber, prezes Stowarzyszenie Absolwentów i Przyjaciół II LO im. Jana Kasprowicza w Kutnie, organizacji która jest wydawcą debiutu książkowego Kaźmierczaka. Nie mogło też zabraknąć głosu Barbary Rostek- Nowackiej, dyrektor II LO. A potem wieczór literacki należał już do autora fantastyki surrealistycznej. Dla tych, którzy nie do końca wiedzą co to za gatunek, podpowiemy że fantastyka i surrealizm to połączenie idealne. Fantastyka kreuje postaci, które są wytworem wyobraźni, innego świata, którego nie znamy z rzeczywistości. A surrealizm wzmacnia je wizjami z pogranicza jawy, snu, halucynacji, niekiedy groteski.

- Jestem zaszczycona, że tak zdolnego ucznia mogliśmy przez trzy lata czegoś może nauczyć - powiedziała pani dyrektor ogólniaka. - Rolą Kasprowicza zawsze było, aby pozwalać swoim podopiecznym rozwijać talenty, a już na pewno nie przeszkadzać. Myślę, że my nie przeszkadzaliśmy Maćkowi, a skoro przez trzy lata powstawały te opowiadania, to część przemyśleń powstała w naszych murach, a może pod wpływem różnych rozmów. "Chodzi mi o to, aby język giętki/ Powiedział wszystko, co pomyśli głowa" mawiał wieszcz Słowacki, dużo pomyśli głowa Maćka Kaźmierczaka, jeszcze więcej potrafi wyrazić on słowem, uruchamiając naszą wyobraźnię. Pisze piękną polszczyzną, z umiejętnością obrazowania, to prawdziwy talent. To mój ulubieniec przez trzy lata, i pozostanie w moim sercu.

- Jakie to było uczucie dziś, kiedy pierwszy raz wziąłeś swoją książkę do ręki? - zaczęła rozmowę Matysiak.

- Rzeczywiście dziś książka przyszła, wcześniej jej nie widziałem, (śmiech) oczywiście w wersji papierowej, bardzo przyjemne uczucie - odpowiedział. - Pięknie wydana książka, pięknie napisane opowiadania, mam nadzieję oczywiście, (śmiech) że się państwu spodobają. Pisżę od siedmiu lat, więc tym bardziej się cieszę, że skończyło się to takim efektem.

- Czy w opowiadanich znajdziemy ślady przeżyć z okresu szkolnego? Książkę pisałeś w tym właśnie czasie.

- Nie ma bezpośrednich odniesień, dwa opowiadania dzieją się w mieście, w którym być może czytelnicy odnajdą nasze Kutno - mówił autor.

- Czy szkoła cię wspierała w zmaganiach literackich? Drukowałeś w gazetce szkolnej nie tylko teksty o tym co się dzieje, ale również swoje opowiadania i rysunki. Z jakimi reakcjami swoimi kolegów spotykałeś się najczęściej?

- Zazwyczaj teksty się podobały, a jeśli nie, to o tym nie słyszałem. Czasem wywiązywały się w klasie rozmowy o opowiadaniach, raz pani dyrektor zaprosiła mnie na rozmowę po opublikowaniu "Pasji" - opowiadał Maciek.- To, że jesteśmy tutaj, to znaczy, że nauczyciele bardzo mnie wspierali i pomagali, sorka Rybczyńska i pani dyrektor. O nauczycielach z "Kasprowicza" nie można zapomnieć, na pewno.

- Ja też nie zapominam, chociaż szkołę skończyłam dawno temu - wtrąciła Paulina Matysiak. - Choć pewnie na sali są osoby, które skończyły jeszcze wcześniej.

- Niektóre teksty ze zbioru istniały wcześniej pod innymi tytułami, przycinałeś teksty, wyrzucałeś coś. Opowiedz jak praca nad książką wyglądała od zaplecza.

- Proces twórczy jest bardzo trudny. Wcześniej były publikowane dwa z opowiadań ze zbioru, ale zmieniłem tytuł, z kolei były takie które wymagały moich zmian, porządnej, redakcji i korekty, niektóre obciąłem o 10 i 15 stron - mówił Kaźmierczak.

- Co jest dla ciebie inspiracją, czy masz jakieś utwory, które wpłynęły na twoje pisanie?

- Nie mam, ale mam kilka ulubionych książek, choć nie miały żadnego wpływu na to jak piszę i co piszę. Aktualnie ma wpływ fantastyka surrealistyczna, Bruno Schulz, Thomas Ligotti, Nick Castle - wymieniał bohater wieczoru literackiego.

Nie było dla Maćka trudnych pytań, więc chętnie też odpowiadał na te od publiczności. Dowiedzieliśmy się na przykład, że nie zamierza być nauczycielem po skończeniu studiów, ale chciałby nadal pisać i w Kutnie zostać. Od bycia nauczycielem wolalby pracę w ośrodku kultury czy w podobnej instytucji. A może nawet w bibliotece.

- Jak sobie wyobrażałeś swoje pierwsze spotkanie autorskie?

- Bardzo chciałem żeby poprowadziła je Paulina Matysiak, żeby zorganizowało je Stowarzyszenie Absolwentów i Przyjaciół II LO im. Jana Kasprowicza w Kutnie, żeby odbyło się w kutnowskiej bibliotece i żeby było dużo ludzi - odpowiedział Maciej. - Jest idealnie, jednym słowem.

Życzymy Maćkowi nagród literackich oraz dużego zainteresowania Czytelników jego pierwszą i następnymi książkami. A teraz zabieramy się do lektury "Zwierzyny" i wkrótce recenzja w naszym stałym cyklu czytaj z eKutno.pl