- To była niecodzienna podróż, bo choć byliśmy całkiem niedaleko od Kutna, to jednak miejsca, które oglądaliśmy wcale nie były nam znane. Podróż ta była niecodzienna także z uwagi na przewodników oprowadzających po dworach i po parkach dworskich. Naszymi przewodnikami tak jak poprzednio byli Henryk Lesiak i Andrzej Latos. Nie ma lepszego znawcy tematu historii dworków niż pan Henryk – autor jakże interesującego wydawnictwa pt. „Szlakiem Dworów Regionu Kutnowskiego” i nie ma osoby, która wiedziałaby więcej na temat parków na Ziemi Kutnowskiej niż pan Andrzej - opowiada Bożena Gajewska, prezes TPZK. - Prawie letnia aura sprzyjała nam, słońce świeciło przychylnie, było ciepło, a i atmosfera podróży była przyjazna. Historii dworków oraz parków dworskich zwiedzający z ogromnym zainteresowaniem słuchali nie tylko z ust przewodników, ale także sympatycznych właścicieli tych zabytków, którzy z pasją opowiadali o swych domostwach.

TPZK dziękuje Właścicielom za możliwość zwiedzenia ich domów! Oglądaliśmy dwory w Kaszewach Dwornych dwór jest w ruinie, trzeba przejść przez przez chaszcze i pokrzywy, w Kaszewach Kościelnych i Ruszkach -małe dwory, w Wojszycach w dworze działa Dom Pomocy Społecznej, uczestnicy wycieczki trafili na plener malarski i rzeźbiarski. W tym uroczym parku zapewne powstaną piękne dzieła sztuki. W Bedlnie dwór jest prywatną posiadłością, a park z trzema stawami jest piękny i zadbany,w Dobrzelinie czekali gościnni właściciele dworu. Dwór jest o niepowtarzalnej urodzie. Właściciele niedawno go zakupili i starają się przywrócić mu dawną świetność. Tu zadziałało Towarzystwa Miłośników Historii Żychlina, dzięki którym wycieczka spotkała się z właścicielami, zobaczyła wnętrza, posłuchała historii.

- Zostaliśmy zaproszeni na Wianki Dworskie, które odbędą się na początku lipca. Projekt ten organizowany przez Fundację Dworu Dobrzelin wraz z Towarzystwem Miłośników Historii Żychlina dostał jesienią 2015 roku nominację w Ogólnopolskim Konkursie Generalnego Konserwatora Zabytków na projekt edukacyjny o dziedzictwie kulturowym w kategorii Aktywności plenerowe - mówi Gajewska. W Śleszynie Wielkim dzięki właścicielowi mogliśmy podziwiać urokliwy dwór, schowany wśród ogromnego parku. W Zarębowie w dworze mieści się Różana Rezydencja Wellness. Jak się dowiedzieliśmy, to jedyne takie miejsce w Polsce. Tutaj doświadczenie prawdziwego luksusu spotyka się z holistyczną ideą wellness, której celem jest „uzdrowienie” ciała, umysłu i ducha, czyli osiągnięcie dobrego samopoczucia, radości z życia oraz szczęścia. Czekała tam na nas niespodzianka, jaką przygotowała nam właścicielka będąca jednocześnie członkiem zarządu Towarzystwa Miłośników Historii Żychlina – pyszne ciasto, kawa i herbata podawane na wiekowej porcelanie. Niektórzy chcieli tam zostać i relaksować się… W Skrzeszewach czekały na nas siostry zakonne. Trudno nazwać to miejsce dworem, jest to bowiem duża budowla. Obejrzeliśmy interesującą kaplicę. W dworze zamieszkują tam chorzy, którymi się opiekują siostry Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi.

W Żychlinie mieszkańcy Kutna spotkali się z członkami Towarzystwa Miłośników Historii Żychlina, prezes stowarzyszenia Anna Wrzesińska z pasją opowiadała o działalności Towarzystwa.

TPZK dziękuje Danucie Ujazdowskiej – pilotce wycieczek, członkowi zarządu TPZK, która tak wspaniale przygotowuje logistycznie i merytorycznie nasze wyjazdy.

- Czeka nas jeszcze jedna wyprawa na jesieni szlakiem dworów Ziemi Kutnowskiej. Będzie to już ostatnia z pięciu w tej dwuletniej edycji. Zapraszamy na tę następną wyprawę i życzymy Wam byście wracali spełnieni w doznaniach z kolejnych pięknych miejsc naszej Ziemi Kutnowskiej - dodaje pani prezes.

akżeż pięknie opisała Celina Dangel Fijałkowska, poetka ze Skłót, atmosferę przedwojennych dworów w swojej poezji. Przeczytajcie wiersz „Wspomnienie”, który Andrzej Latos zacytował uczestnikom wyprawy przed zrujnowanym dworem w Kaszewach Dwornych…

U wylotu szpalerów, biegnących w półkole,

aleja była jedna, „aleją róż” zwana:

zamykała ją parku tajemnicza ściana

i figura gipsowa, na białym cokole.

Młode upalne lato przechodząc tamtędy,

nim zanurzało jasną twarz w gąszcz parku dziki,

rozpłomieniło róże, rosnące w dwa rzędy

I barwne, rozsypane po grzędach goździki.

Były takie ogromne, szalone gorąca,

był park stary, kuszący głębią aksamitną

i przez liście szpalerów przesiany blask słońca

i aleja, gdzie róże kolorowe kwitną.

Były ranki pachnące i dnie pełne blasku

i zmierzchów, nad ogrodem sennym, spokój wielki,

i drobne ślady, które codziennie na piasku,

zostawiały dziecinne nasze pantofelki.

Były smukłe topole, co się lekko chwieją

gdy wiatr muśnie ich szczyty; ukochane twarze,

dalekiego dzieciństwa najdroższe miraże,

do których wracam czasem różaną aleją.

źródło: B. Gajewska