W niedzielę, 22 marca, w licheńskiej bazylice odbyły się obchody Dnia Osób z Zespołem Downa oraz Narodowego Dnia Życia. Był to czas wspólnej modlitwy, w którym uczestniczyły osoby z dodatkowym chromosomem wraz ze swoimi rodzinami, opiekunami oraz przedstawicielami fundacji i ośrodków specjalnych. Wydarzenie rozpoczęto Mszą św. o godzinie 12.00, podczas której wierni dziękowali za dar każdego życia, proklamując jego wartość i godność na każdym etapie.

Homilię wygłosił ks. Sławomir Homoncik MIC, kustosz licheńskiego sanktuarium. W swoich słowach nawiązał do ewangelicznej sceny wskrzeszenia Łazarza, zestawiając ją z trudnymi doświadczeniami, których każdy z nas dotyka w swojej codzienności. Ksiądz kustosz zauważył, że w życiu człowieka pojawiają się sytuacje przypominające „grób” – chwile załamania, błędu, słabości czy paraliżującego lęku, które sprawiają, iż serce zastyga. – „Jezus Chrystus dzisiaj mówi do nas: ja nie chcę, byś ty tam pozostawał. Czy w ogóle, kiedy w twoim życiu zdarzy się jakiś grób, jakaś śmierć, jakaś ciemność, jakaś bezsens, beznadzieja, byś w tym był” – podkreślał kapłan. Przypomniał również, że Pan Bóg często posługuje się innymi ludźmi, aby wyprowadzić nas z tego mroku na światło.

W tym kontekście kustosz wskazał na obecność osób z Zespołem Downa jako na szczególną lekcję dla całej wspólnoty. Zauważył, że od nich możemy uczyć się zachowania pełnego miłości, prostolinijności oraz spontaniczności w okazywaniu tego, co piękne i Boże. – „Nam często tego brakuje i to jest niesamowicie istotne, żebyśmy w swoim życiu potrafili być także takimi narzędziami w ręku Pana Boga” – mówił ks. Homoncik, podkreślając, że misja uczniów i misjonarzy realizuje się właśnie poprzez taką otwartość i dobroć, która wylewa się na drugiego człowieka bez zbędnego skrępowania.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"20536"}

W przygotowanie liturgii włączyły się liczne środowiska wspierające osoby z niepełnosprawnościami. W procesji z darami do ołtarza przyniesiono wiele symboli wyrażających wdzięczność za życie i codzienną pracę terapeutyczną. Wśród darów znalazły się między innymi chleb i wino, starannie wykonane prace dekoracyjne, a także barwny bukiet z kolorowymi skarpetkami, które są powszechnie rozpoznawalnym znakiem solidarności z Osobami z Zespołem Downa. W przygotowanie tych symboli oraz upominków dla wiernych zaangażowały się m.in. współorganizator wydarzenia Fundacja „Otwarcie” z Konina, Fundacja „Trisomia 21” z Łodzi, Fundacja „Graffiti” z Bydgoszczy, Fundację „Kolorowe Skarpetki: z Wrocławia, Stowrzyszenie „Na tak” z Poznania oraz Specjalne Ośrodki Szkolno-Wychowawcze z Konina i Koła. Dzięki ich staraniom, po zakończonej modlitwie, każdy uczestnik mógł otrzymać pamiątkowy medalik lub kolorowy kwiatek.

Wyjątkowo poruszającym momentem, tuż przed końcowym błogosławieństwem, było świadectwo pana Dariusza, „Zwykłego ojca niezwykłych dzieci” – Oli z Zespołem Downa i Kuby z głębokim autyzmem. Pan Dariusz opowiedział o ich codzienności pełnej czułości i o tym, jak uśmiech jego córki potrafi zmieniać świat wokół niej. – „Ich dobroć, szczerość, wrażliwość, otwartość jest tak wyraźna, że nie da się ich nie kochać. Oni nie dzielą ludzi w żaden sposób. Dla nich każdy jest wartościowy” – mówił, poruszając serc wiernych zgromadzonych w bazylice oraz inspirując do refleksji nad własnymi postawami.  

Dopełnieniem duchowych przeżyć w bazylice był koncert pasyjny w wykonaniu Poznańskiego Chóru Chłopięcego pod dyrekcją Jacka Sykulskiego. Po zakończeniu części oficjalnej uczestnicy spotkali się w Sali Całunu Turyńskiego, w dolnej części bazyliki, na wspólnej integracji, rozmowach i radosnej zabawie, wykonując marakasy i współtworząc teatr lalek. Wszystko to dzięki pomocy pani Oli i pani Agnieszki, dwóch wspaniałych animatorek tańca i teatru.

Niedzielne wydarzenie w Licheniu pokazało, że wspólnota Kościoła jest miejscem, gdzie życie w każdym swoim wymiarze jest celebrowane i chronione z największą troską, miłością i otwartością na wolę Boga.