Czy przy osteoporozie można wstawiać implanty zębowe?

Osteoporoza nie musi oznaczać rezygnacji z implantów zębowych. Dla implantu ważne jest to, jaka jest ilość i jakość kości w miejscu planowanego wszczepu oraz jak przebiega gojenie. Zdarza się, że pacjent ma rozpoznaną osteoporozę, a warunki w szczęce lub żuchwie są wystarczające do stabilnego osadzenia implantu – zwłaszcza gdy po utracie zęba nie doszło do dużych zaników. Implant jest fundamentem pod koronę protetyczną i może uzupełnić zarówno pojedynczy brak, jak i większe braki w uzębieniu.

Co decyduje o możliwości wszczepienia implantu zębowego?

Do prawidłowego wszczepienia implantu zębowego najważniejsze są obszary:

1. Kość – ocenia się ją w tomografii stożkowej CBCT, która pokazuje jej wysokość, szerokość i gęstość, przebieg kanału nerwu zębodołowego oraz relację do zatoki szczękowej. Umożliwia też cyfrowe planowanie położenia implantu, dobór jego parametrów, a w razie potrzeby przygotowanie szablonu chirurgicznego.
2. Dziąsła – zdrowe przyzębie. Krwawienie dziąseł, kamień i nieleczone zapalenie przyzębia zwiększają ryzyko zapalenia tkanek wokół implantu, dlatego plan zaczyna się od higienizacji i leczenia ognisk zapalnych.
3. Leczenie ogólne – leki na osteoporozę. Szczególnej uwagi wymagają preparaty antyresorpcyjne, które mogą zwiększać ryzyko powikłań w obrębie kości szczęk. Nie jest to przeciwwskazanie, ale wymaga dokładnego wywiadu: dawki, sposobu podania i czasu terapii. Leków nie wolno odstawiać samodzielnie – plan postępowania ustala implantolog we współpracy z lekarzem prowadzącym.

Na wynik leczenia wpływają też inne czynniki, m.in. palenie, nieuregulowana cukrzyca, częste infekcje i suchość w ustach. Każdy z nich może pogorszyć gojenie i zwiększyć stany zapalne wokół implantu. W czasie kwalifikacji warto powiedzieć o wszystkich chorobach przewlekłych oraz lekach. To ułatwia dobranie bezpiecznego planu i kontroli po zabiegu.

Jak przebiega leczenie implantologiczne u pacjenta z osteoporozą?

Po kwalifikacji lekarz dobiera technikę zabiegu i kolejność etapów tak, aby sprzyjać gojeniu. Jeśli kości jest za mało, rozważa się jej odbudowę albo zabiegi w obrębie zatoki szczękowej, a implant wprowadza się dopiero wtedy, gdy warunki są stabilne. Istotne są też obciążenia zgryzowe: u osób zaciskających zęby lub z bruksizmem potrzebna jest ochrona implantów szyną oraz terapia mięśni i stawów. Można zastosować np. szynę relaksacyjną, terapię manualną czy fizjoterapię stomatologiczną jako elementy leczenia zaburzeń czynności żuchwy.

Po wszczepieniu najważniejszy jest proces osteointegracji oraz konsekwentna higiena domowa. W zaleceniach pozabiegowych zwraca się uwagę, żeby reagować na narastający ból, wysięk, utrzymujący się obrzęk, nieprzyjemny zapach z okolicy implantu czy wyczuwalną ruchomość, a także regularnie zgłaszać się na kontrole.

Jeśli interesują Cię implanty Łódź, zabierz na konsultację listę leków i dokumentację leczenia osteoporozy. Dzięki temu lekarz oceni ryzyko, zaplanuje przygotowanie jamy ustnej i dobierze odpowiednie rozwiązanie.