Zagrają dla Olka i Michała: Ga-Ga Zielone Żabki, Abaddon i Niboganipana

Ga-Ga Zielone Żabki, Abaddon i Niboganipana – Wet za Wet & Olevay System part 2 wystąpią 14 marca o godz. 19:00 w Centrum Teatru Muzyki i Tańca. Bilety: 85 zł do 28.02.2026 ONLINE na KupBilecik.pl To będzie koncert charytatywny – zespoły zagrają dla Olka i Michała!

Olek bardzo dzielnie kontynuuje swą walkę o zdrową i lepszą przyszłość. Ze względu na obciążenie genetyczne, jakim jest rzadko występujący i uwarunkowany genetycznie zespół predyspozycji do nowotworów – Li-Fraumeni. Chłopiec toczy naprawdę nierówny pojedynek z chorobą. Przeszedł już kilka operacji, chemioterapię, radioterapię i mnóstwo innych procedur medycznych, a to wciąż nie koniec.

Michał uległ poważnemu wypadkowi, po którym przez osiem miesięcy przebywał w śpiączce. Teraz walczy o powrót do funkcjonowania przechodząc neuro-rehabilitację.

Organizatorzy: Anti-Violent Agency Marek i Kinga Kurnatowscy, Kutnowska Kuźnia Kultury, Kutnowski Dom Kultury, Agnieszka Bregier

ZIELONE ŻABKI i GA-GA to dwa zespoły które na przełomie lat 80 i 90 namieszały sporo w polskiej, niezależnej, scenie muzycznej, głównie za sprawą Festiwalu w Jarocinie. Ich muzyka przetrwała lata, a teksty pisane wtedy, zaskakują aktualnością. Główną postacią w tych działaniach jest Smalec – wokalista, basista, gitarzysta, autor tekstów. W 2005 roku nastąpiło połączenie zespołów pod podwójną nazwą GA-GA ZIELONE ŻABKI. Koncerty GA-GA-ZŻ są zawsze energetyczne – widzimy ich w dobrej formie, zarówno w małych klubach, jak i na dużych scenach. Nowe kawałki i oldskulowe numery jak „Kultura” czy „Olewaj system” są skuteczne w każdych warunkach – to zawsze punkrockowa mieszanka wybuchowa!

ABADDON – zespół powstał w 1982 w Bydgoszczy, założony przez: wokalistę „Wolfa”, gitarzystę Bernarda „Benka” Szarafińskiego, basistę Tomasza „Lutka” Frosta i perkusistę Tomasza „Perełkę” Dorna. Początkowo używał nazwy „Partyzantka Miejska”. Szerszej publiczności zaprezentował się (już jako Abaddon) podczas festiwalu w Jarocinie w 1983 roku. Niedługo potem doszło do zmiany wokalisty: „Wolfa” zastąpił dotychczasowy menedżer zespołu Waldek „Kiki” Jędyczowski. W tym składzie Abaddon grał do 1987, występując m.in. w kolejnych edycjach Jarocina (1984-1985) i „Róbrege”. W 1985 na poltonowskiej składance Fala pojawił się utwór „Kto?”. W tym czasie na jednym ze swoich koncertów muzycy poznali Petera Barbarića dziennikarza jugosłowiańskiej gazety „Mladina”. Barbarić zaprosił zespół do Jugosławii na występy.

Na przełomie wiosny i lata Abaddon zagrał tam mini trasę składającą się z sześciu koncertów w różnych miastach (dwa razy w Lublanie, raz w Zagrzebiu, Belgradzie i w Izoli). Honoraria za występy członkowie zespołu przeznaczyli na nagranie materiału w lublańskim studiu. Nagrany album zatytułowany Wet za wet ukazał się w 1986 nakładem francuskiego wydawnictwa New Wave Records.

W Polsce płyta została wydana dopiero w 1991 roku, tymczasem na składance Jak punk to punk pojawiły się dwa utwory z tej sesji („Wet za wet” i „Kto?”). W 1987 wskutek rozłamu w zespole nastąpił jego koniec. Tomasz Dorn kontynuował granie od 1989 roku w zespole Variété, natomiast Tomasz Frost w latach 1998-2001 był menedżerem toruńskiego zespołu Rejestracja. W 2001 Waldek „Kiki” Jędyczowski i Tomasz Dorn reaktywowali Abaddona z nowymi muzykami: Robertem „Zwierzakiem” Dembczyńskim (gitara) i Władkiem Reflingiem (gitara basowa).

Pierwszy koncert po kilkunastoletniej zagrali 1 czerwca w bydgoskim klubie „Wiatraczek”. Później były koncerty w całej Polsce (m.in. z Dezerterem), a także w Berlinie i w Wiedniu. W sierpniu 2003 roku zespół zagrał mini-trasę po Stanach Zjednoczonych występując m.in. w nowojorskim klubie „CBGB”. W 2004 ukazał się drugi album Abaddona zatytułowany Godzina krzywd. W kwietniu 2005 roku muzycy ponownie zawiesili działalność. W kwietniu 2017 roku zespół wznowił działalność z Piotrem „Bolo” Boleskim na basie i z okazji XXXV lecia działalności zaplanowano koncerty.

NIBOGANIPANA pochodzi z Polski i gra metal. Sami sobie wyznaczają twórcze granice i nikomu nic nie muszą udowadniać. Można spodziewać się progresywnej melodyki, polskich tekstów osadzonych w mrocznym klimacie, dźwiękowego spektaklu, dymu i ognia na scenie.