Kielecka artystka Joanna Biskup-Brykczyńska, na zaproszenie organizatora przygotowała realizację plenerową w duchu tzw. „włóczkowej partyzantki”, zaprezentowała również monumentalną grafikę oraz dokumentację swoich działań kolorem, humorem i zaskoczeniem, które wyrywają mieszkańców, użytkowników miast z codziennej rutyny. Ciekawym wątkiem okazała się historia społecznej obrony drzewostanu na jednym z kieleckich osiedli, kiedy to działanie z kolorowymi włóczkami pozostawiło efekt nie tylko w postaci uratowanych od wycinki drzew, ale również w uformowaniu sąsiedzkiej społeczności. Dotychczas o takich akcjach mieszkańcy Kutna mogli czytać w Internecie lub niszowych czasopismach, od soboty mamy nad stawem w Parku im. R.Traugutta własne, niezwykłe drzewo. Przez minione dni przybywa nam zdjęć uśmiechniętych mieszkańców pozujących na kolorowym i ciepłym w dotyku pniu. Osobiście bardzo cieszy mnie ta realizacja, wybrane do niej drzewo od lat pobudza moją wyobraźnię, jego kształt, w domyśle historia i możliwa symbolika zasługują na uwiecznienie. Uczestnictwo w montażu gigantycznego „szala” i tkaniu barwnych promieni, było nie tylko lekcją włóczkowych technik, ale też zachętą do kontynuacji, do dbałości o ten poskręcany pień i do grupowych prób nadawaniu mu znaczeń.

- Równolegle toczył się bardzo ciekawy, a jak się okazało, dla uczestników odkrywczy projekt audioportretu miasta. Maciej Zdanowicz, artysta z Łodzi, zwraca uwagę nie tylko na wizualne aspekty przestrzeni. Opierając się na wynikach badań psychofizjologicznych, a także na własnych doświadczeniach, wskazuje istotną rolę pozostałych zmysłów, w tym szczególnie słuchu. Nawiązując do książki-manifestu „Oczy skóry” 1, gotów jestem stwierdzić, że jej autor Juhani Pallasmaa ma w Zdanowiczu wielkiego sojusznika w walce o uwolnienie nas od dominacji wzroku i przywrócenie pełniejszego zmysłowego odbioru rzeczywistości - mówi Tomasz Czyżewski

kurator wydarzenia „Zobacz, dotknij, usłysz. Przestrzeń miejska w działaniach artystycznych doktorantów Instytutu Sztuk Pięknych UJK w Kielcach.”- Do idei dźwiękowych portretów przestrzeni artysta doszedł przez doświadczenia z wizualizowaniem utworów muzycznych. Mieliśmy okazję oglądać jego prace i dowiedzieć się jak one powstają. Uczestnicy wykładów poznali bliżej pojęcie pejzażu dźwiękowego i jego znaczenie dla naszego dobrostanu. Praktyczny warsztat w formie spaceru, nasz gość poprzedził rysem historycznym i prezentacją kilku swoich realizacji.

Najobszerniejszym dziełem jakie zaprezentował Maciej Zdanowicz jest wirtualne Museum of Open Space in Veliko Tarnovo. Prowadzone wraz z Eweliną Kurkowską, wielomiesięczne obserwacje bułgarskiego miasta, nagrywanie charakterystycznych dźwięków, notowanie zapachów, a nawet spotykanych faktur otoczenia, składają się na multisensoryczny portret Veliko Tarnovo. Powstałe w ten sposób muzeum przestrzeni dostępne jest internetowo, a sama idea możliwa do wprowadzenia w życie przez każdą zainteresowaną osobę.

- Spacer z pominięciem wzroku, w którym wzięliśmy udział, był zaskakującą lekcją, uświadomieniem osobistego odbioru otoczenia naszymi pozostałymi zmysłami. Od uczestników słyszałem też o odczuciu odprężenia, spowodowanego wyłączeniem patrzenia, czyli kanału dla milionów danych nieustannie bombardujących mózg. Intensywność spacerowego doświadczenia potwierdzają długie rozmowy bezpośrednio po nim, jak i dwa dni później - opowiada pan Tomasz.

Pokazom slajdów i wykładom towarzyszyła mała eskpozycja artefaktów: od grafik cyfrowych Macieja Zdanowicza, plansz projektowych i koronkowej serwety używanej w aranżacjach przestrzeni Joanny Biskup-Brykczyńskiej, poprzez moje obrazy, po makiety architektoniczne i grupowo malowany plan hipotetycznego miasta. Profesjonalne makiety z biur architektów oraz te wykonane na zajęciach z dziećmi i młodzieżą połączył fakt, że nie weszły do realizacji, ale poszerzają nasze myślenie o miejskim pejzażu. Taki też był zrealizowany cel seminarium: wymiana doświadczeń oraz poszerzenie spektrum świadomego uczestnictwa w życiu miasta.

źródło: T. Czyżewski