Dziś na Placu Marsz. J. Piłsudskiego odbył się koncert inaugurujący jubileuszowy festiwal muzyki poważnej. Rok 2014 oprócz piątej edycji imprezy to również rok sukcesu dyrektor festiwalu, śpiewaczki operowej Anny Jeremus-Lewandowskiej. Otrzymała ona bowiem medal „Pro publico bono” im. Sabiny Nowickiej – za wybitne dokonania dla kultury polskiej i miasta Łodzi, przyznany przez Towarzystwo Przyjaciół Łodzi.

Publiczność i otwierający razem z panią profesor festiwal wiceprezydent Kutna Jacek Boczkaja nie zapomnieli o jej dzisiejszym święcie, czyli imieninach Anny, złożyli najlepsze życzenia, a także zaśpiewali "Sto lat".

Melodie Ziemi Polskiej to tytuł pierwszego koncertu uczestników festiwalu. Przed liczną kutnowską publicznością wystąpili Elwira Janasik, mezzosopran, jest absolwentką Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie śpiewu solowego prof. Ryszarda Cieśli. Jest również wielokrotną stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Stypendium Fundacji Pro Polonia Society. Jolanta Pszczółkowska-Pawlik, pianistka jest absolwentką Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Współpracowała z Krajowym Biurem Koncertowym. Nagrywała dla Radia i Telewizji; koncertowała we Francji, Niemczech i na Węgrzech. Zbigniew Malak w 2012 roku ukończył Międzywydziałowe Studium Pieśni na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina. Profesor Ryszard Cieśla - baryton jest absolwentem AMFC w Warszawie i solistą Teatru Wielkiego w Warszawie od 1983 r. do dziś.

Koncert prowadził prof. Ryszarda Cieśla z Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, który uraczył zgromadzonych swoim barytonem, śpiewając "Kukułkę", "Czarny Krzyżyk" i "Pieśń wojenną", a także partycypując w trio śpiewającym melodie Powstania Warszawskiego - "Szturmówkę", "Marsz Mokotowa", "Hej chłopcy bagnet na broń" i bisowane "Warszawskie dzieci". Publiczność usłyszała także najpiękniejsze utwory Stanisława Moniuszki m.in.: "Krakowiaczka", "Dwie Zorze", "Do Niemna", "Sen", "Nad Rzeką", "Grajka", "Znasz li ten kraj", "Matko już nie ma Cię". Nie zabrakło arii z oper wybitnego kompozytora: pieśni Franka z opery Flis i arii Jadwigi ze Strasznego Dworu.

Najpiękniejsze pieśni Stanisława Moniuszki są proste i zawsze docierają do słuchaczy, stając się trwałą wartością. Całą swą twórczość Moniuszko poświęcił „krzepieniu serc” zniewolonych rodaków. Nic dziwnego, że Moniuszko zajął wyjątkowe miejsce w historii muzyki jako twórca narodowej opery polskiej oraz religijnych i patriotycznych pieśni artystycznych. Niewątpliwie pieśni te podnoszą na duchu i ówczesnych Polaków przygniecionych brzemieniem negatywnych działań władz państwa wobec nich.

Z kolei pieśni Powstania Warszawskiego wykonane przez artystów to gest pamięci o tych wszystkich, którzy przelali krew abyśmy teraz mogli cieszyć się wolnością i choćby takimi jak dziś, koncertami.