Ich młodość zatrzymała się na 80

22 października w Dworku Modrzewiowym w ramach spotkań czwartkowych odbyło się już trzecie cykliczne spotkanie – „Ich młodość zatrzymała się na 80”. Wśród tegorocznych jubilatów znaleźli się: Maria Chruścielska, Bogusława Jankowska, Ewa Krupińska, Jadwiga Krzewicka, Halina Magnowska, Zofia Mońko, Danuta Romancewicz-Łaba, Anna Trzaskalska, Władysław Krysiak oraz honorowa słuchaczka – współzałożycielka SUTW Grażyna Chojnacka (nieobecna).

Każdy jubilat otrzymał różę wraz z drobnym upominkiem ufundowanym przez Urząd Miasta Kutna oraz specjalne okolicznościowe życzenia od rodziny uniwersyteckiej. Dołączony został również wiersz Moniki Mularskiej-Kucharek, którego przesłanie stało się mottem spotkania. Wiara, nadzieja, miłość i wdzięczność za wschody słońca, dobre chwile i miłe gesty, to wartości, które powinny towarzyszyć nam każdego dnia.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"21328"}

Podczas spotkania jubilaci opowiadali o swoich pasjach i zainteresowaniach. Wspominali różne ciekawe chwile ze swego życia, śpiewali, czytali ulubione wiersze, opowiadali o pracy, marzeniach, ciekawych wydarzeniach oraz zdradzali tajemnicę siły i radości życia.

Rozmowy przeplatane były piosenkami w wykonaniu chóru SUTW „Nie od razu” pod artystyczną opieką Sandry Gołuńskiej. Przewodnia myśl utworów doskonale wplatała się w istotę całości. Usłyszeliśmy „Byle było tak”, „Nie liczę godzin i lat”, „Kolorowe jarmarki”, „Ech mała” i utwór zamykający spotkanie „Niech żyje bal”

Gościem specjalnym była Jadwiga Poterała, nasza honorowa słuchaczka, która 1 listopada 2026 roku skończy 100 lat. Jest ona przykładem, że liczba przeżytych lat nie jest najistotniejsza, bo długość naszej drogi odmierzana jest rytmem serca i wiarą, a życie jest „kursem tańca” i ciągle może być piękne. Przy lampce szampana wyjątkowo głośno, odśpiewano 200 lat, bo 100 to za mało!

W miłej przyjacielskiej atmosferze, wśród aromatu kawy lub herbaty i zapachu ciasta rozmawialiśmy, jak ważne są marzenia, uśmiech i radość z każdej chwili. Zachwycaliśmy się życiem, wiarą we własne siły i radością z najpiękniejszych lat zacnych gości.

Nie mierzmy więc życia kalendarzem, zegarkiem czy sztywnymi datami, ale odmierzajmy czas rytmem przyrody – wschodami gwiazd, zachodami słońca i kolorami liści.

Podsumowaniem spotkania przygotowanego przez Stefanię Szadkowską i poprowadzonego przez Marlenę Kluk-Zielonkę było nawiązanie do innego wiersza wspomnianej poetki. „Dotyk Anioła”, jak sama mówi, to dotyk drugiego człowieka, jego życzliwe słowo, uśmiech, pomocna dłoń i otwarte serce, bo to właśnie daje nam odwagę, by przetrwać „sztorm i wypłynąć na głębię”.

Tacy bądźmy i takich ludzi spotykajmy.