Relikwie bł. ks. Jerzego Popiełuszki złożone w kolejnej kutnowskiej parafii

Historia bł. ks. Jerzego Popiełuszki jest nierozerwalnie związana z ziemią kutnowską. To właśnie tutaj, w Głogowcu koło Kutna, kapłan, który stał się symbolem walki o prawdę, wolność i godność człowieka, w kwietniu 1983 roku sprawował Eucharystię i głosił słowo Boże. Jego obecność na tej ziemi pozostawiła trwały ślad w pamięci mieszkańców, a kult błogosławionego księdza jest dziś żywy w kolejnych kutnowskich parafiach. W sierpniu 2022 roku w parafii św. Wawrzyńca w Kutnie podczas uroczystości odpustowych, którym przewodniczył biskup ordynariusz łowicki, zostały wprowadzone relikwie bł . ks. Jerzego Popiełuszki. A dziś, 30 sierpnia kolejna kutnowska parafia pod wezwaniem Świętego Biskupa Bpa M. na Łąkoszynie stała się miejscem zlożenia relikwii tego wielkiego człowieka. 

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"21068"}

W uroczystej Mszy św., której przewodniczył JE Biskup Andrzej F. Dziuba, uczestniczyli liczni przedstawiciele struktur „Solidarności”, samorządowcy, parlamentarzyści oraz poczty sztandarowe różnych instytucji. Wśród zaproszonych gości znaleźli się m.in. Jacek Boczkaja, Zastępca Prezydenta Miasta Kutno, Jolanta Pietrusiak, Członek Zarządu Powiatu Kutnowskiego, Poseł Tadeusz Woźniak oraz Marek Jędrzejczak, Dyrektor Biura Posła Tomasza Rzymkowskiego. Patronat honorowy nad wydarzeniem objął Michał Łuczak, Wójt Gminy Kutno.

Wyjątkowym momentem uroczystości było wniesienie do świątyni relikwii bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Dokonał tego przedstawiciel opozycji antykomunistycznej, odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Grzegorz Pasiński. Relikwie zostały następnie złożone przy ołtarzu, obok obrazu błogosławionego kapłana.

Po homilii głos zabrali przedstawiciele „Solidarności”, parlamentarzyści oraz samorządowcy, którzy podkreślali znaczenie dziedzictwa bł. ks. Jerzego Popiełuszki i jego przesłania dla współczesnych pokoleń.

Oprawę muzyczną uroczystej Mszy św. zapewnili śpiewaczka operowa Małgorzata Kustosik (mezzosopran) oraz Orkiestra Dęta Gminy Kutno.

Po powstaniu "Solidarności" ks. Popiełuszko stał się jej duchowym przywódcą, warszawscy hutnicy mianowali go swoim kapelanem. Był duszpasterzem krajowym ludzi pracy, a także służby zdrowia. „Tego dnia i tej mszy świętej nie zapomnę do końca życia. Szedłem z ogromną tremą. Już sama sytuacja była zupełnie nowa. Co zastanę? Jak mnie przyjmą? Czy będzie gdzie odprawiać? Kto będzie czytał teksty? Śpiewał? Takie, dziś może naiwnie brzmiące pytania nurtowały mnie w drodze do fabryki. I wtedy przy bramie przeżyłem pierwsze wielkie zdumienie. Gęsty szpaler ludzi - uśmiechniętych i spłakanych jednocześnie. I oklaski. Myślałem, że ktoś ważny idzie za mną. Ale to były oklaski na powitanie pierwszego w historii tego zakładu księdza przekraczającego jego bramy. Tak sobie wtedy pomyślałem: oklaski dla Kościoła, który przez 30 lat wytrwale pukał do fabrycznych bram” - tak ks. Jerzy wspominał swój pierwszy pobyt na terenie warszawskiej huty 31 sierpnia 1980 r. Przyjechał tam, gdy strajkujący hutnicy zwrócili się do archidiecezji o przydzielenie księdza, który mógłby odprawiać niedzielną mszę świętą i wyspowiadać robotników. Kilka tygodni później został kapelanem powstającej „Solidarności” w Hucie „Warszawa”.

W tym czasie nawiązywał liczne kontakty z opozycjonistami. Jak wspominają świadkowie, w jego mieszkaniu spotykali się ludzie z różnych środowisk: m.in. robotnicy, inteligencja, artyści. Kilkanaście razy w miesiącu odwiedzał związkowców w hucie, jeździł z nimi m.in. do Gdańska, gdzie spotykali się z Lechem Wałęsą. Towarzyszył im też w prywatnych uroczystościach: udzielał ślubów, chrzcił i odprawiał pogrzeby. W kościele św. Stanisława Kostki ks. Popiełuszko organizował kierowane do robotników wykłady dotyczące m.in. katolickiej nauki społecznej

Po wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 r. był systematycznie nękany i inwigilowany przez SB i MO. Pomimo to organizował pomoc materialną dla osób internowanych i ich rodzin, wspierał różnego rodzaju inicjatywy społeczne. W podziemiach kościoła św. Stanisława Kostki gromadzona była m.in. żywność i leki. Uczestniczył także w procesach aresztowanych za przeciwstawianie się prawu stanu wojennego. Wspierał więźniów politycznych. Nagrał kilka rozpraw, wnosząc na salę sądową magnetofon schowany pod sutanną. Materiał, który wtedy powstał, był emitowany na falach Wolnej Europy.

Ks. Popiełuszko główny wysiłek włożył w przygotowanie i prowadzenie w kościele św. Stanisława Kostki mszy w intencji ojczyzny i tych, którzy za nią cierpią. Przybywały na nie delegacje "Solidarności" z całego kraju, uczestniczyli w nich intelektualiści, aktorzy oraz młodzież. W przygotowaniu oprawy mszy uczestniczyli najwybitniejsi artyści wspierający podziemie antykomunistyczne. W pierwszych miesiącach stanu wojennego szczególną intencją mszy byli internowani przez reżim. Ksiądz w kazaniach nawoływał, by „zło dobrem zwyciężać” (wezwanie św. Pawła z Listu do Rzymian: „Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj”). W homiliach opowiadał o dorobku i programie odnowy moralnej postulowanej przez „Solidarność”. W kwietniu 1982 r. mówił, że „Solidarność” „pozwoliła dojrzeć zło i jego mechanizmy działania, a młodemu pokoleniu ukazała wiele przemilczanych prawd historycznych naszej Ojczyzny”.

Komunistyczne władze drażniła rosnąca popularność mszy za ojczyznę, które przyciągały nie tylko wierzących, ale też wszystkich pragnących wyrazić sprzeciw wobec reżimu. Pod koniec 1982 r. Wydział ds. Wyznań miasta stołecznego Warszawy dał temu wyraz w piśmie skierowanym do Kurii Metropolitalnej Warszawskiej. Msze ks. Popiełuszki jego przeciwnicy nazywali „mitingami antykomunistycznymi”. W kolejnych miesiącach przekaz propagandowy wymierzony w kapelana „Solidarności” oraz naciski na jego przełożonych były coraz silniejsze. Władze komunistyczne zaczęły wymagać od Episkopatu, aby księdza Popiełuszkę przenieść do innej parafii i uniemożliwić mu odprawianie nabożeństw, które jak stwierdzał Urząd ds. Wyznań w piśmie do kurii warszawskiej z 26 listopada 1982 r., „przekształcają się w manifestacje polityczne, powodując zagrożenie ładu, bezpieczeństwa i porządku w Stolicy”.

30 sierpnia 1983 r. ksiądz Popiełuszko został zatrzymany przez milicję w drodze do Gdyni, gdzie miał wygłosić kazanie. Przewieziono go do komendy MO w Łomiankach, gdzie był przez kilka godzin przetrzymywany. Prokuratura wszczęła przeciwko niemu śledztwo w sprawie „nadużywania wolności sumienia i wyznania na szkodę PRL”. fragment Michał Szukała/PAP https://ekutno.pl/pl/545_historia/63790_40-lat-temu-funkcjonariusze-komunistycznej-bezpieki-zabili-ks-jerzego-popieluszke.html