Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej (14 lutego) przypomina o fenomenie Polskiego Państwa Podziemnego i roli, jaką odegrała Armia Krajowa w walce o niepodległość. 14 lutego 1942 r. Naczelny Wódz, gen. Władysław Sikorski, wydał rozkaz przekształcenia Związek Walki Zbrojnej w Armię Krajową.

Decyzja ta miała kluczowe znaczenie organizacyjne i polityczne. Chodziło o: scalenie licznych organizacji konspiracyjnych działających w okupowanym kraju, stworzenie jednolitego dowództwa wojskowego,podporządkowanie struktur podziemnych legalnemu rządowi RP na uchodźstwie w Londynie, przygotowanie ogólnonarodowego powstania w momencie załamania się Niemiec.

AK stała się zbrojnym ramieniem Polskiego Państwa Podziemnego – unikatowej w skali Europy struktury obejmującej nie tylko wojsko, ale też tajną administrację, sądownictwo, szkolnictwo i prasę. AK w szczytowym momencie liczyła ok. 350–400 tys. zaprzysiężonych żołnierzy.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"20476"}

Do jej głównych zadań należały: dywersja i sabotaż przeciwko okupantowi niemieckiemu,akcje zbrojne (np. likwidacja funkcjonariuszy aparatu terroru), wywiad (m.in. przekazyHwanie aliantom informacji o broni V-1 i V-2), ochrona ludności cywilnej. Symbolem otwartej walki stała się akcja „Burza” oraz Powstanie Warszawskie w 1944 r., będące próbą wyzwolenia stolicy przed wkroczeniem Armii Czerwonej.

Po wkroczeniu wojsk sowieckich wielu żołnierzy AK zostało rozbrojonych, aresztowanych i represjonowanych przez NKWD. Część z nich trafiła do łagrów, inni byli sądzeni w pokazowych procesach. Władze komunistyczne przez lata marginalizowały lub fałszowały historię Armii Krajowej. Dopiero po 1989 roku możliwe stało się pełne przywracanie pamięci o jej żołnierzach i ich wkładzie w walkę o wolność Polski.

Piątkowe uroczystości w Kutnie to nie tylko gest pamięci, ale także wyraz szacunku wobec odwagi, determinacji i poświęcenia pokolenia, które – mimo dwóch totalitaryzmów – nie zrezygnowało z marzeń o niepodległej Polsce. Pod tablicą przy ulicy Łęczyckiej zgromadzili się delegacje Miasta Kutno, Powiatu Kutnowskiego, Muzeum Pałac Saski, przedstawiciele Kutnowskiej Rady Pamięci Narodowej, Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej oraz mieszkańcy i oddali hołd poległym.