Przetrwali w obrazach z serca Hanny Kossowskiej

Festiwal im. Szaloma Asza w Kutnie w tym roku jest wyjątkowy, i to nie tylko za sprawą pierwszego polskiego wydania wyboru dramatów Szaloma Asza przez Miejską i Powiatową Bibliotekę Publiczną w Kutnie, ale za sprawą całego programu bogatego w zdarzenia z gatunku sztuki wysokiej. Dziś w Muzeum Regionalnym odbył się wernisaż wystawy malarstwa Hanny Kossowskiej „Wypiski z niepamięci”. Zachęcamy Państwa do odwiedzenia wystawy, która będzie prezentowana w muzeum aż do 5 stycznia 2014 r. Znajdziecie na niej nie tylko piękno zaklęte w oryginalnych kolażach autorki, ale również ogromną dawkę historii, religii i emocji narodu żydowskiego. Hanna Kossowska to niezwykle skromna osoba, przesiąknięta jak mówiła losem swoich umarłych. Żyją w niej, a ona za pomocą sztuki, wykładów i warsztatów przekazuje mądrość, zwyczaje i kulturę narodu żydowskiego. Katolikom niewątpliwie trudno wierzyć w kabałę, ale słuchając pani Hanny można chcieć dowiedzieć się więcej i więcej o naszych, kiedyś na ziemi kutnowskiej, krajanach. - W środę mogliśmy oglądać wystawę rysunków Stanisława Ożoga. Tę wystawę ze względu na szczególny ciężar gatunkowy, symbolikę i artyzm postanowiliśmy pokazać właśnie u naszego festiwalowego partnera w Muzeum Regionalnym. To musiało być właśnie to miejsce - otworzyła wernisaż Grażyna Baranowska. - Bardzo dziękuję, że właśnie tutaj moje "Wypiski z niepamięci" mogą wisieć, one są z serca, są też z okładek Talmudu, Tory, Siduru, te stare księgi zniszczone, podarte, z przedartym imieniem Boga Ha-Szem powinny być pochowane, jak ludzie, na cmentarzu. A ja wyjmuję z nich te fragmenty, w których imienia Boga nie ma i właśnie możecie je w obrazach oglądać, jako element pamięci - mówiła Hanna Kossowska. - Tak niewiele pozostało po dawnych sztetlach. Shoah doszczętnie zniszczył bogatą kulturę żydowską. Nie ma żydowskich miasteczek, nie ma jesziw, chederów, domów – nie ma ludzi. Pozostały zrujnowane cmentarze, zniszczone nieliczne domy modlitwy i trochę świętych ksiąg. Obrazy Kossowskiej są zatrzymaniem, przywołaniem w pamięci całego bogactwa kultury żydowskiej.